ΝΕΑ

7 Απριλίου 2017

Οι βομβαρδισμοί με ή και χωρίς χημικά, ο Πούτιν και ο Τραμπ

Γράφει ο Δρ. Διονύσιος Βενιεράτος* 
Καθηγητής Ιατρικής Πανεπιστημίου Αθηνών

Όλα δείχνουν ότι «άρχισαν τα όργανα» με τον αμφιλεγόμενο, άπειρο, αστάθμητο και εντελώς απρόβλεπτο Ντόναλντ Τραμπ. 

Ο οποίος:
1) Όταν το 2013 (δυστυχώς ο πόλεμος κρατάει από το Μάρτιο του 2011) έγινε κάτι ανάλογο, είχε τουϊτάρει (κατά την προσφιλή συνήθειά του) στον τότε πρόεδρο Ομπάμα να μην αντιδράσει, να αφήσει ήσυχη τη Συρία και όσα συμβαίνουν έξω από τις ΗΠΑ και να ασχοληθεί μόνο με τα εσωτερικά προβλήματα

2) Σε όλη τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου, «έπλεκε το εγκώμιο» του Βλαντιμίρ Πούτιν (ο οποίος πιθανότατα του το είχε ανταποδώσει βοηθώντας τον ποικιλοτρόπως). 

3) Μόλις πριν από μια βδομάδα δήλωνε ότι «δεν συμπαθεί τον Άσαντ, αλλά τον θεωρεί σύμμαχο των ΗΠΑ γιατί είναι αντίπαλος του ISIS», αλλά… 

4) Αντέδρασε με πυραύλους Τόμαχοκ γιατί «συγκλονίστηκε από τις εικόνες των θυμάτων» και γιατί «ξεπεράστηκαν κάποια όρια». 

Οι επιθέσεις με τοξικά αέρια και κάθε άλλο είδος χημικών όπλων αποτελεί ένα άνανδρο ύπουλο κτύπημα και φρικτό έγκλημα ακόμα και όταν απευθύνεται εναντίον αντιπάλου στρατού. 

Γι’ αυτό και απαγορεύτηκε διεθνώς η χρήση τους ήδη από τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο και δεν χρησιμοποιήθηκαν ούτε κάν στον κατά πολύ περισσότερο αιματηρό δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο

Με τη σύμβαση της Γενεύης [1] επιδιώκεται η καθολική κατάργηση και εξαφάνιση των χημικών και βιολογικών όπλων. Η ίδια Συρία προσυπέγραψε τη συνθήκη το 2013 διαρκούντος δηλαδή του εμφυλίου πολέμου. 

Επίθεση με τοξικά αέρια εναντίον αμάχων είναι τόσο φρικτή και βάρβαρη όσο και άσκοπη. Ο επιτιθέμενος δεν έχει να κερδίσει απολύτως τίποτα από στρατηγική άποψη, ενώ έχει να χάσει στο διπλωματικό πεδίο. Και μια τέτοια επίθεση (αν έχει πράγματι γίνει) δεν μπορεί να κρυφτεί. Τα τραγικά της αποτελέσματα γίνονται αμέσως γνωστά. 

Τέτοιες επιθέσεις ταιριάζουν μόνο σε τρομοκρατικές οργανώσεις και στην πράξη έχουν πραγματοποιηθεί τα τελευταία χρόνια μόνο από τέτοιες.

Για τους παραπάνω λόγους φαίνεται «λογικός» (τα εισαγωγικά αναλύονται παρακάτω) ο ισχυρισμός της Μόσχας ότι «δεν έγινε επίθεση από αέρος με χημικά, αλλά ότι επλήγη αποθήκη, στην οποία τα χημικά φυλάσσονταν από τους αντικαθεστωτικούς». 

Δεν μπορούμε φυσικά να γνωρίζουμε τι πραγματικά συνέβη, αλλά, ει μη τι άλλο, ο ισχυρισμός αυτός θα μπορούσε να ελεγχθεί πριν διαταχθούν αντίποινα από τον πρόεδρο των ΗΠΑ. 

Ας έρθουμε όμως σε μιαν άλλη πτυχή του προβλήματος:

Ο εμφύλιος στη Συρία έχει έως τώρα στοιχίσει εκατοντάδες χιλιάδες θύματα (εμπολέμους και – κυρίως – αμάχους) και εκατομμύρια πρόσφυγες. 

Τα θύματα των βομβαρδισμών σε αμάχους είναι κατά συντριπτικό ποσοστό αποτέλεσμα «συμβατικών» (άρα και … επιτρεπτών!) όπλων. 

Το αν θα πεθάνει κάποιος από θανάσιμο τραυματισμό από βόμβα ή από τοξικό αέριο είναι όμως δευτερεύον ζήτημα. Το πρωτεύον είναι ο ίδιος ο θάνατος γιατί είναι πάντα… θάνατος. 

Και εδώ ερχόμαστε στις τεράστιες ευθύνες όλων όσοι εμπλέκονται στο βρώμικο εμφύλιο της Συρίας. 

Οι «μεγάλες δυνάμεις» (ΗΠΑ, Ρωσία κλπ) προτιμούν να συμμετέχουν βομβαρδίζοντας. Κυρίως φυσικά η Ρωσία και ο Πούτιν. 

Έτσι όμως ο πόλεμος δεν τελειώνει, αλλά διαιωνίζεται, ενώ τα αθώα θύματα αυξάνονται. 

Ο Ντόναλντ Τραμπ εξελέγη πρόεδρος υποσχόμενος – μεταξύ άλλων πολλών – να βάλει σύντομο τέλος στον πόλεμο της Συρίας και στο απαίσιο Ισλαμικό Κράτος. 

Για να πετύχει αυτούς τους στόχους θα έπρεπε να συνεννοηθεί με τον «ισχυρό παίχτη» Πούτιν, με τον οποίο διατηρούσε αγαστές (έως τώρα) σχέσεις. 

Μαζί (και με ευρύτερες συνεργασίες) θα έπρεπε να σχεδιάσουν τον αφανισμό του ISIS (στον οποίο συμφωνούν) και να διαπραγματευτούν τα θέματα, στα οποία διαφωνούν, όπως είναι η τύχη του καθεστώτος Άσαντ και η επόμενη μέρα για την πολύπαθη Συρία. 

Μονομερείς και βιαστικές ενέργειες υπό το κράτος θυμού και συγκινησιακής φόρτισης, όχι μόνο δεν βοηθούν στη λύση του προβλήματος (και την τραγωδία του συριακού λαού), αλλά κινδυνεύουν να δημιουργήσουν νέα προβλήματα, την ένταση και έκταση των οποίων καλύτερα να μη σκεφτόμαστε καν… 
[1] https://el.wikipedia.org/wiki/Σύμβαση_για_την_κατάργηση_των_χημικών_όπλων

*ο Δρ. Διονύσιος Βενιεράτος είναι μέλος της "Δημιουργία Ξανά!" Κάνοντας Like στο Facebook ενημερώνεστε άμεσα για τα νέα άρθρα -->
Οι βομβαρδισμοί με ή και χωρίς χημικά, ο Πούτιν και ο Τραμπ
  • Comments
  • Facebook Comments
Item Reviewed: Οι βομβαρδισμοί με ή και χωρίς χημικά, ο Πούτιν και ο Τραμπ Rating: 5 Reviewed By: Admin
Top