ΤΕΛ. ΝΕΑ
25 Μαρτίου 2018

Η ελευθερία της σκέψης ως προϋπόθεση επιτυχίας και… ελευθερίας!

Γράφει ο Δρ. Διονύσιος Βενιεράτος 
Ομότιμος Καθηγητής Ιατρικής Πανεπιστημίου Αθηνών
www.drvenieratos.gr

Αφού μπόρεσαν εκείνοι, μπορούμε κι’ εμείς…

Αυτοί που ξεσηκώθηκαν τότε για Εθνική Ανεξαρτησία είχαν ως σύνθημα το:

«Ελευθερία ή θάνατος»

Έβαζαν δηλαδή το «υπέρτατο αγαθό» της ίδιας (τους) της ζωής κάτω από την Ελευθερία.
Αυτό που τελικά κέρδισαν (και εμείς μαζί τους) υπήρξε η Εθνική Ανεξαρτησία (στο μέτρο φυσικά που οποιαδήποτε χώρα μπορεί να είναι εντελώς ανεξάρτητη από τις υπόλοιπες), ο σεβασμός προς τους αγώνες τους (και η συνακόλουθη καθοριστική βοήθεια που μας δόθηκε) και η διεθνής αναγνώριση της κρατικής μας οντότητας.
Ως πολίτες και ως άτομα, κερδίσαμε ένα μεγάλο μέρος Ελευθερίας και τη δυνατότητα να κερδίσουμε ακόμα μεγαλύτερο.
Εκατόν ενενήντα επτά χρόνια μετά, ο καθένας από εμάς μπορεί να αναλογισθεί πόση πραγματική ελευθερία διαθέτουμε τόσο σε εθνικό όσο και σε κοινωνικό ή ατομικό επίπεδο.
… … …
Η εθνική ανεξαρτησία και οι δημοκρατία αποτελούν απαραίτητες προϋποθέσεις για την ουσιαστικότερη μορφή ελευθερίας που υπάρχει:


Την Ελευθερία της Σκέψης.

Αν την επιδιώξουμε, την αποκτήσουμε και την αξιοποιήσουμε, η προσωπική μου γνώμη είναι ότι μπορούμε να κατακτήσουμε την Ελευθερία σε όλα τα επίπεδα.
Άλλωστε, χωρίς ελευθερία η ίδια η ζωή χάνει ένα σημαντικότατο στοιχείο από το οποιοδήποτε νόημά της.
Εκείνοι ήσαν διατεθειμένοι να δώσουν τη ζωή τους (και πολλοί την έδωσαν) για να απολαμβάνουμε εμείς το ύψιστο αγαθό της ελευθερίας.
Θα αποτελεί ύβρη στη μνήμη τους αν δεν κάνουμε αυτό που μπορούμε (και μάλιστα χωρίς να διακινδυνέψουμε τη ζωή μας) για να ολοκληρώσουμε το έργο που εκείνοι – κάτω από ασυγκρίτως δυσκολότερες συνθήκες – ξεκίνησαν.
… … …
Για την ελευθερία της σκέψης, υπενθυμίζουμε δύο διάσημες (όχι όμως και οικουμενικώς ακολουθούμενες!) αναφορές:
“La pensée ne doit jamais se soumettre, ni à un dogme, ni à un parti, ni à une passion, ni à un intérêt, ni à une idée préconçue, ni à quoi que ce soit, si ce n'est aux faits eux-mêmes, parce que, pour elle, se soumettre, ce serait cesser d'être.”


«Η σκέψη δεν πρέπει ποτέ να υποτάσσεται ούτε σε ένα δόγμα, ούτε σ’ ένα κόμμα, σ’ ένα πάθος, σε κάποιο συμφέρον, σε μια προγενέστερη ιδέα ούτε σε ο,τιδήποτε άλλο, εκτός από τα ίδια τα γεγονότα.
Γιατί, γι’ αυτήν, το να υποτάσσεται σημαίνει ότι παύει να υπάρχει.» (δηλαδή… πεθαίνει!)


Αυτό είναι απόσπασμα από ομιλία του σπουδαίου Γάλλου μαθηματικού, φυσικού και φιλοσόφου Henri Poincaré επ’ ευκαιρία της της 75ης επετείου του Ελεύθερου Πανεπιστημίου των Βρυξελλών (ULB), 21 Νοεμβρίου 1909.
Έκτοτε αποτελεί την προμετωπίδα του πανεπιστημίου αυτού.


Αλλά, ο Poincaré δεν ήταν ο πρώτος που το είπε: Εκατόν είκοσι χρόνια πριν, ο Ρήγας Φεραίος είχε γράψει στο βιβλίο του «Φυσικής απάνθισμα», που το τύπωσε στη Βιέννη το 1790:

«Οποιος ελεύθερα συλλογάται, συλλογάται καλά»


Υ.Γ. Ερώτημα δικό μου: Όποιος δεν «συλλογάται καλά», τί μπορεί να πετύχει;

Γράφει ο Δρ. Διονύσιος Βενιεράτος 

Ομότιμος Καθηγητής Ιατρικής Πανεπιστημίου Αθηνών