ΝΕΑ

2 Νοεμβρίου 2020

Ατιμωρησία: Έγκλημα χωρίς τιμωρία → τιμωρία χωρίς έγκλημα!


(διότι «εγκληματικές οργανώσεις» υπάρχουν και αλλού…)

Γράφει ο Δρ. Διονύσιος Βενιεράτος

Ομότιμος Καθηγητής Ιατρικής Πανεπιστημίου Αθηνών
Μέλος της "Δημιουργία, Ξανά!" - Περιφερειακός Σύμβουλος στην Περιφέρεια Αττικής στο Βόρειο Τομέα

Επεισόδια βίας σε βάρος καθηγητών ΑΕΙ έχουν συμβεί αρκετά στο παρελθόν.

Ακόμα θυμάμαι ένα πρώην Πρύτανη του Πανεπιστημίου Αθηνών και εξαιρετικό καθηγητή και φίλο, τον οποίο έδειραν κανονικότατα μέσα στο γραφείο του και μάλιστα όχι «εξωπανεπιστημιακοί» αλλά κανονικοί φοιτητές, ο οποίος είχε υποστεί ψυχολογικό σοκ μετά το επεισόδιο, όταν τον επισκέφτηκα στο γραφείο του στο εργαστήριο που διηύθυνε (γιατί στο μεταξύ είχε παραιτηθεί από πρύτανης):

- Τι έγινε … γιατί είσαι έτσι;

- Άστα Διονύση… Παίξαμε και χάσαμε!

- Δεν συμφωνώ φίλε μου. Εσύ έκανες αυτό που πίστευες σωστό. Αυτοί είναι οι χαμένοι από χέρι της όλης ιστορίας, που δεν ξέρουν τι κάνουν και τι επιδιώκουν. Για μένα δεν έπρεπε να παραιτηθείς.

- Μπορεί να έχεις δίκιο, αλλά δεν το άντεχα πλέον ψυχολογικά. Βλέπεις, έβλεπα όλους τους φοιτητές σαν «δικά μου παιδιά». Αυτό ίσως να ήταν το λάθος μου.

(Έφυγα χωρίς να πω τίποτα άλλο. Ήξερε πολύ καλά τι έλεγε: Είχε τη λανθασμένη όπως αποδείχτηκε εντύπωση ότι με συζήτηση και επιχειρήματα και με μια γενικότερη εφεκτική στάση θα τους έκανε να συμπεριφερθούν λογικά και πολιτισμένα…)

... ... ...

Το ανατριχιαστικό – αποτροπιαστικό συμβάν με τον Πρύτανη του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών (πρώην ΑΣΟΕΕ) καθηγητή Δημήτρη Μπουραντώνη εξέπληξε τους πάντες και τους έκανε να φρίξουν για το σπάνιο συνδυασμό τραμπουκισμού, βιαιότητας, θράσους, ασυναρτησίας και επιδειξιομανίας που περιελάμβανε.

Για επίδειξη του «κατορθώματός» τους ανέβασαν στο διαδίκτυο τη γνωστή φωτογραφία, την οποία ο ίδιος δεν αναπαράγω για να μην τους κάνω το χατήρι.

… … …

Το τελευταίο φαινόμενο όπως και όλα τα προηγούμενα έχουν ως κοινό χαρακτηριστικό την ΑΤΙΜΩΡΗΣΙΑ:

Σε όποια κοινωνική δομή προβλέπεται να συνυπάρχουν πολλοί άνθρωποι και μάλιστα που ανήκουν σε εντελώς διαφορετικές μεταξύ τους κατηγορίες ή «στρατόπεδα», επιβάλλεται να υπάρχει ένα σύνολο κανόνων, το οποίο μάλιστα να συνοδεύεται από συγκεκριμένες αυστηρές κυρώσεις για όσους δεν εφαρμόζουν τους κανόνες και μηχανισμοί για «αυτόματη» εφαρμογή των κυρώσεων αυτών.

Διευκρινίζω και επιμένω στην έννοια του «αυτοματισμού» των κυρώσεων.

Είτε πρόκειται για φοιτητές, είτε για άτομα του «αντιεξουσιαστικού χώρου», δεν πρέπει να δίνεται η δυνατότητα σε κανέναν να δείξει επιείκεια του τύπου: «Δεν πειράζει, παιδιά είναι…» ή να υποχωρεί μετά από ένα τηλεφώνημα οποιουδήποτε…

Κάθε συλλαμβανόμενος θα πρέπει τελικά να οδηγείται στο αυτόφωρο και να αντιμετωπίζει ποινή φυλάκισης.

Έτσι, θα έχουμε δύο καλά:

- Αφενός μεν θα γεμίζουν μεν οι φυλακές, αλλά θα αδειάζουν οι δρόμοι από τους «αντιεξουσιαστές» - αντικοινωνικούς ταραξίες

- Τα φαινόμενα αυτά θα εκλείψουν σιγά σιγά, αλλά με πλήρη βεβαιότητα.

(Εξυπακούεται ότι για τέτοιες περιπτώσεις απαιτούνται ειδικές φυλακές, όπου να επιδιώκεται πράγματι «σωφρονισμός» στην ουσία και όχι κατ’ επίφασιν)

… … …

Ειδικότερα για τη μάστιγα των καταλήψεων δεν πρέπει να μας διαφεύγει ότι πρόκειται να ποινικό αδίκημα και οι αυτουργοί του πρέπει να παραπέμπονται στη δικαιοσύνη.

Και επειδή δεν θα πρόκειται για τυχαία άτομα, αλλά για φοιτητές – μέλη της πανεπιστημιακής κοινότητας, που σπουδάζουν με χρήματα του ελληνικού λαού, πρέπει να καθιερωθούν κάποιες «διοικητικές» ποινές αμέσου εφαρμογής. Για παράδειγμα: αποβολή για ένα έτος με παράλληλη απώλεια του δικαιώματος συμμετοχής στις εξετάσεις ή οριστική αποβολή στην περίπτωση υποτροπής.

Για την αποτελεσματικότητα ενός τέτοιου μέτρου, δεν χρειάζεται καν να υπάρχει «πειθαρχικό συμβούλιο», που θα αποφασίζει και του οποίου τα μέλη θα υπόκεινται σε τρομοκράτηση από μέρους των ταραξιών.

Μπορεί να συγκροτείται «εφάπαξ» και μυστικά από ένα αριθμό μελών ΔΕΠ που λαμβάνουν ειδοποίηση, ψηφίζουν ηλεκτρονικά και στη συνέχεια ουδείς γνωρίζει ούτε ποιοι ήσαν ούτε φυσικά τι ψήφισαν.

Το τελευταίο αυτό ίσως φανεί «ακραίο» σε ορισμένους, τους οποίους πληροφορώ ευθέως ότι δεν είναι καθόλου.

Τέτοιες ποινές επεφύλασσαν τα ΑΕΙ σε φοιτητές που παρεκτρέπονταν πριν την καταραμένη δικτατορία των συνταγματαρχών. Περί «καταλήψεων» φυσικά ούτε λόγος να γίνεται…

… … …

Η άθλια δικτατορία των συνταγματαρχών, μέσα στις πολλές συμφορές που κληροδότησε στη χώρα (με κυρίαρχο το κυπριακό) οδήγησε (με απόλυτη ευθύνη των πολιτικών ηγεσιών της μεταπολίτευσης βεβαίως - βεβαίως) σε μια «χαλαρότητα» τις πανεπιστημιακές σπουδές και τους κανόνες που τις διέπουν, όπως «μεταφορές» μαθημάτων επ’ αόριστον, να «χρωστάνε» όλα τα μαθήματα ενώ να έχουν «τελειώσει» και να βρίσκονται στο πτυχίο (!) και άλλα παρόμοια φαιδρά και γελοία που οδήγησαν σε συνολική υποβάθμιση των σπουδών.

Επιπλέον, «εθιμικώ δικαίω» επεκράτησε παντού η έννοια του «απαγορεύεται το… απαγορεύεται» (όπως πολύ εύστοχα επισημαίνει ο φίλος καθηγητής Θανάσης Διαμαντόπουλος) και έτσι άνθισε το φαινόμενο των καταλήψεων καθώς και οι πάσης φύσεως δραστηριότητες των αντιεξουσιαστών.

Μόνο που το φαινόμενο αυτό κρατάει ήδη 46 χρόνια και καμία κυβέρνηση οιασδήποτε απόχρωσης δεν τόλμησε να το πολεμήσει και να το εξαφανίσει.

… … …

 

Ήρθε πλέον ο καιρός να συνειδητοποιήσουμε ότι η Χρυσή Αυγή δεν ήταν η μόνη εγκληματική οργάνωση που δρούσε επί χρόνια ανεξέλεγκτη στη χώρα μας.

Όλα αυτά τα χαμένα κορμιά που ταλαιπωρούν τα ΑΕΙ και τη ζωή των πόλεων έχουν πολλά κοινά χαρακτηριστικά με αυτήν.

Και πρέπει φυσικά να έχουν την ανάλογη κατάληξη.

Ατιμωρησία: Έγκλημα χωρίς τιμωρία → τιμωρία χωρίς έγκλημα!
  • Comments
  • Facebook Comments
Item Reviewed: Ατιμωρησία: Έγκλημα χωρίς τιμωρία → τιμωρία χωρίς έγκλημα! Rating: 5 Reviewed By: Admin
Top